تبليغاتX
عاشقانه
عشقولانه


 
+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 17:58  توسط مهدی جوادی | 

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 17:45  توسط مهدی جوادی | 

 

 

 

 

دلم گرفت ای هم نفس٫پرم شکست تو این قفس

٫تو این غبار ٫تواین سکوت ٫چه  بی صدا ٫نفس نفس

از این نامهربونی ها دارم از غصه می میرم٫

رفیق روز تنهایی یه روز دستاتو می گیرم

٫تو این شب٫گریه می تونی پناه هق هقم باشی

٫تو ای همزاد هم خونه چی می شه

عاشقم باشی

تو ای پایان تنهایی پناه آخر من باش ٫تو این شب مرگی

پاییز بهار باور من باش ٫بزار با مشرق چشمات

شبم روشن ترین باشه ٫می خوام آئینه ی خونه با چشمات هم

نشین باشه.

 

 

 

 

 

گفتم تو شیرین منی....         گفتی تو فرهادی مگر؟.... 

گفتم  خرابت میشوم....         گفتی تو  آ با دی مگر؟....

گفتم ندادی دل به من...         گفتی تو جان دادی مگر؟.. 

گفتم ز کویت می روم..         گفتی تو  آ زادی  مگر ؟..

گفتم فراموشم مکن.....         گفتی تو در یادی  مگر ؟..

گفتم خاموشم سالها.....         گفتی تو  فریادی  مگر ؟..

گفتم که بر بادم مده....          گفتی تو نبر بادی مگر ؟..

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 17:38  توسط مهدی جوادی | 
لم راشکستند

 

                                  « چشم من »

                چــشـم مـن  بـیـا مـنـو  یـاری بـکـن         گونه هام خشکیده شد کاری بکن

               غیره گریه مگه کاری می شـه کـرد          کـاری از مـا نمی یاد زاری بـکن

               اونکه رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد          تـا قـیـامت دل مـن گریه می خواد

               هـر چـی دریـا  رو زمـیـن  داره خدا          بـا   تــمــوم   ابــرای   آســمـونـا

               کاشکی می داد همه رو به چشم من         تـا چـشام بـه حـال من گـریه کـنن

              اونکه رفـتـه دیگه هیچ وقت نمی یاد         تـا قـیـامت دل من گـریه می خواد

               قـصـه ی  گـذشـتـه هـای  خـوب مـن         خیلی زود مثل یه خواب تموم شدن

               حـالا  بـایـد ســر رو زانــوم  بــزارم         تـا قـیـامت اشـک حـسـرت بــبـارم

               دل هـیـچـکی  مـث مـن  غـم  نــداره         مـث  مـن غــربـت  مـاتــم  نــداره

               حـالا  کـه   گــریـه   دوای   دردمـه          چـرا چـشـمم اشکشو کم می یاره

               خـورشـیـد  روشـن مـا  رو دزدیـدن          زیـر اون ابـرای سـنگـین کـشیدن

               هــمـه  جـا  رنـگ  سـیـاه  مـاتـمـه           فـرصـت مـونـدنـمـون خـیلی کـمه

              اونکه رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد          تـا قـیامـت دل مـن گـریه می خواد

               سـرنوشـت چـشاش کوره نمی بینه           زخـم خنجرش می مونه تو سینه

               لـب بـسـته سـینه ی غـرق به خون          قـصـه ی  مـونــدن  آدم  هـمـیـنـه

             اونکه رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد           تـا قـیـامت دل مـن گریه می خواد

 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 17:38  توسط مهدی جوادی | 

کاش

کاش قلبم در تنهایی نداشت

چهره ام هرگز پریشانی نداشت

برگهای اخر تقویم عشق

حرف از یک روز بارانی نداشت

 

 

 

بارون

 

بارون که میباره

تورو یاد من میاره

جای تو همیشه تو قلبم

سبز سبز سبز

اگه باز بارون بباره

رو کویر خشک تشنم

من بازم از تو میخونم

که تویی بارون عشقم

اگه بارونی نباره

من میبارم من میبارم

بارون چشام می باره

تو شبای بی ستارم

یادته بهم میگفتی

اگه یه روز نباشی

از غم دوریت می میرم

یادته بهم می گفتی

که باهام بمون همیشه

بذر عشق توی سینه ام

باز دوباره کرده ریشه

 

اگه باز بارون بباره

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 17:37  توسط مهدی جوادی | 
در پس این چهره

                      فریادی است

از جنس زمان

                    که پیر می شود

با نا گفته های عشق

                    گاهی می میرد در سکوت

و معنا می شود در

                   نگاه

 

قصه فرهاد شیرین قدیم

                                      قصه پر غصه این صحنه است

حال دیگر نغمه این عشقباز

                                    ارزوی مرگ در این لحظه است 

 

 

اینم تقدیم به همه ی دوستای گلم

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 17:35  توسط مهدی جوادی | 

کوچه ي عشق


بگو صدايم ميکني

صدايم کن که صدايت برايم لالايي شبهاست...

بگو ميشنوي

صدايم کن     صدايم کن     صدايم کن

آخر ستاره ي شبهاي من در پشت ابر هاي غم پنهان شده است

در اين شبهاي بي ستاره تو برايم بمان

بدان اي خوب من...بدان بزرگترين عشقم

بدان تنها تو در تنهايي شبهاي ابري بي ستاره ام مي درخشي

عشق من...در اين شبها يادم کن

بدان بدون عشقت مي ميرم...

بيا ، يادم کن ، بخوان مرا

صدايم کن که در کوچه ي عاشقي به بن بست عشقت رسيده ام

پس بگو اي زيباي من بگو برايم مي ماني که تو فرشته ي نجات مني...!

بدان باران عشقت کوير دل مرا به دشت سرسبز تبديل ميکند...

عشقم ببار...ببار بر اين کوير...ببار و کوير دلم را آباد کن...

عشق من يادم کن گاهي.......که به دل دارم آهي......تو که از دردم آگاهي

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 17:33  توسط مهدی جوادی | 

هرگزتو را فراموش نخواهم كرد

حتي اگر مرا از ياد ببري

وهرگز از تو رنجور نخواهم شد

 چرا كه تو را دوست دارم

ديوانه وار عاشقت شدم

چرا كه مهرباني را در وجودت ديدم

با چشمانت وجودم را دگرگون ساختي

 

ღ♥ღ دوست دارم ღ♥ღღ♥ღ دوست دارم ღ♥ღღ♥ღ دوست دارم ღ♥ღ

 

برايت چه بنويسم از مهري که در رودخانه قلبم جاريست يا از طوفان سهمگيني که در دلم غوغايي به پا کرده و از اوراقي که سطر به سطر نام تو و عشق تو را درخود جاي داده "اي مهربانترين" دفترم صد برگ دارد و من هر صفحه را با نام توو ياد تو پر کرده ام و سر انجام به

زيباترين نکته هستي رسيده ام
+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 17:33  توسط مهدی جوادی | 
نجره اتاقم...:::::موضوع|| ||  
+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 17:32  توسط مهدی جوادی | 

هر وقت خواستي بدوني:

 
 

هر وقت خواستي بدوني کسي دوستت داره تو چشاش نگاه کن تا عشقو تو چشاش ببيني اگه نگات کرد عاشقه، اگه خجالت کشيد برات ميميره اگه سرشو انداخت پايين ويه لحظه رفت توي فکر بدون که بدون تو ميميره اگه سرشو انداخت و خنديد و حرفو عوض کرد بدون که دوستت نداره

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 17:30  توسط مهدی جوادی |